WHO uznała samotność za realne zagrożenie dla zdrowia, a doświadcza jej większość dorosłych Polaków. Sprawdź, skąd bierze się samotność w wielkim mieście, co robi z psychiką i co naprawdę pomaga.

Psychologia a Media Społecznościowe: Jak Internet Wpływa na Twoje Zdrowie Psychiczne?

Współczesny świat trudno sobie wyobrazić bez mediów społecznościowych. Facebook, Instagram, TikTok czy YouTube towarzyszą nam na co dzień, służąc nie tylko do komunikacji, ale też jako źródło rozrywki, inspiracji czy edukacji. Według raportu „Digital 2023 Poland”, przeciętny Polak spędza w mediach społecznościowych średnio 2 godziny i 26 minut dziennie. Z kolei badania CBOS wskazują, że aż 88% młodych osób w wieku 15-24 lat korzysta z social mediów codziennie, a niemal połowa z nich przyznaje, że robi to zaraz po przebudzeniu. Jak taki sposób użytkowania wpływa na nasz mózg i zdrowie psychiczne? Przyjrzyjmy się temu bliżej.

Jak Media Społecznościowe Oddziałują na Nasz Mózg?

Media społecznościowe intensywnie stymulują układ nagrody w mózgu, aktywując przede wszystkim dopaminę – neuroprzekaźnik odpowiedzialny za poczucie nagrody i przyjemności. Każdy „lajk”, komentarz czy powiadomienie powoduje wystrzał dopaminy, co wzmacnia nawyk ciągłego korzystania z aplikacji. Długotrwała ekspozycja na takie bodźce może prowadzić do zmiany w strukturze mózgu, szczególnie w obszarach odpowiedzialnych za kontrolę impulsów, takich jak kora przedczołowa. To dlatego osoby młodsze, których mózgi dopiero się rozwijają, są szczególnie podatne na uzależnienie od social mediów.

Ciągły przepływ informacji powoduje również przeciążenie poznawcze, które zmniejsza zdolność mózgu do refleksji i analizy. Jak zauważa prof. Marcus Raich z Washington University, sieć trybu defaultowego (DMN) – odpowiedzialna za refleksję, przetwarzanie wspomnień i kreatywność – jest zakłócana przez nieustanny napływ bodźców z mediów społecznościowych. W rezultacie zmniejsza się zdolność do planowania i twórczego myślenia.

Negatywne Skutki Korzystania z Mediów Społecznościowych

1. Porównywanie Się z Innymi

Obserwowanie w mediach społecznościowych idealizowanych wersji życia innych osób aktywuje ciało migdałowate – obszar mózgu odpowiedzialny za przetwarzanie emocji. Ciągłe porównywanie swojego życia z wyidealizowanymi obrazami w sieci prowadzi do poczucia niedoskonałości i niskiej samooceny. Z badań opublikowanych w „Journal of Social and Clinical Psychology” wynika, że osobykorzystające z mediów społecznościowych ponad 3 godziny dziennie są o 25% bardziej narażone na depresję.

2. FOMO (Fear of Missing Out)

FOMO, czyli lęk przed tym, że coś nas omija, jest intensyfikowany przez media społecznościowe, któredostarczają nieustannego strumienia nowych informacji. Ten lęk aktywuje oś podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA), prowadząc do wzrostu poziomu kortyzolu – hormonu stresu. W efekcie osoby cierpiące na FOMO odczuwają niepokój, frustrację i poczucie wyobcowania. Badania Uniwersytetu Essex wskazują, że zjawisko to występuje u ponad 40% młodych użytkowników mediów społecznościowych.

3. Wpływ na Relacje Międzyludzkie

Potrzeba bycia w stałym kontakcie z telefonem sprawia, że podczas rozmów z bliskimi nasza uwaga często przenosi się na urządzenie. Badania prof. Sherry Turkle wykazały, że nawet sam widok telefonu na stole zmniejsza jakość interakcji, osłabiając więzi emocjonalne. Takie zachowanie aktywuje układ limbiczny, odpowiedzialny za reakcje stresowe, co prowadzi do zwiększenia dystansu emocjonalnego w relacjach międzyludzkich.

Strategie Odłączania: Jak Efektywnie Ograniczyć Korzystanie z Sieci?

Formy Terapii i Wsparcia

1. Terapia poznawczo-behawioralna (CBT)
   Terapia poznawczo-behawioralna jest jednym z najskuteczniejszych narzędzi w walce z uzależnieniem od mediów społecznościowych. W ramach CBT pacjenci uczą się identyfikować myśli i sytuacje, które prowadzą do impulsywnego korzystania z telefonu. Przykładowo, jeśli sięgają po telefon w chwilach nudy, mogą zostać wprowadzone alternatywne strategie radzenia sobie, takie jak techniki relaksacyjne lub ćwiczenia fizyczne. Terapia pomaga także w budowaniu zdrowszych nawyków – np. określenie „stref bez telefonu” w domu lub praca nad większą uważnością.
   Efekt: Po kilku tygodniach terapii obserwuje się zmniejszenie nawykowego sprawdzania telefonu oraz poprawę umiejętności zarządzania czasem i koncentracją.
2. Terapia dialektyczno-behawioralna (DBT)Terapia DBT, stosowana pierwotnie w leczeniu osób z zaburzeniami emocjonalnymi, pomaga w budowaniu zdolności do regulowania impulsów i poprawy koncentracji. W kontekście ograniczania mediów społecznościowych DBT uczy praktyk uważności oraz technik zmniejszających poczucie dyskomfortu związanego z brakiem stałego dostępu do telefonu. Terapeuci pomagają pacjentom rozpoznać, jakie emocje wywołują kompulsywne korzystanie z urządzeń i jak je konstruktywnie zarządzać.
3. Trening uważności (mindfulness)
   Mindfulness, czyli świadome kierowanie uwagi na bieżący moment, pomaga zredukować nawykowe korzystanie z mediów społecznościowych. Medytacja oraz praktyki oddechowe uczą obserwowania impulsów do korzystania z telefonu bez ich realizowania. Regularna praktyka zmniejsza poziom kortyzolu w organizmie, co przyczynia się do obniżenia stresu związanego z FOMO.
   Przykład: Codzienna 10-minutowa sesja mindfulness wprowadza stan relaksu i wzmacnia zdolność do opierania się nawykowym impulsom. Po około miesiącu regularnych ćwiczeń osoby zgłaszają większą kontrolę nad zachowaniami i lepsze samopoczucie.

Codzienne Strategie

1. Stopniowe ograniczanie czasu online
   Całkowite odcięcie się od internetu może być trudne i powodować niepokój. Dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie czasu spędzanego w sieci, np. korzystanie z aplikacji takich jak Screen Time (iOS) lub Digital Wellbeing (Android), które pomagają monitorować i kontrolować czas spędzony na platformach społecznościowych.
   Przykład: Ustawienie limitu korzystania z mediów społecznościowych na 1 godzinę dziennie i systematyczne zmniejszanie tego czasu o 10 minut co tydzień. Po kilku tygodniach użytkownicy zauważają poprawę koncentracji i większą efektywność w pracy.
2. Strefy wolne od technologii
   Wprowadzenie zasad dotyczących miejsc, w których nie korzysta się z urządzeń elektronicznych, sprzyja głębszym relacjom i regeneracji umysłu.
   Przykład: Stworzenie „strefy offline” w domu, np. sypialni lub jadalni. Bez telefonu w sypialni jakość snu znacząco wzrasta, co pozytywnie wpływa na poziom energii w ciągu dnia. Badania pokazują, że już po 7 dniach snu bez zakłóceń przez powiadomienia telefoniczne osoby zgłaszają poprawę nastroju i zmniejszenie poziomu stresu.
3. Alternatywne aktywności
   Zamiast spędzać czas na scrollowaniu, warto zainwestować w aktywności, które przynoszą satysfakcję i pomagają w regeneracji mózgu, np. sport, czytanie książek, gotowanie czy spacery.
   Przykład: Zamiast porannego przeglądania telefonu, można rozpocząć dzień od krótkiej sesji jogi lub spaceru na świeżym powietrzu. Te aktywności obniżają poziom kortyzolu i podnoszą poziom serotoniny, co poprawia nastrój i zdolność koncentracji.
4. Cyfrowy detoks
   Cyfrowy detoks polega na całkowitym odłączeniu się od mediów społecznościowych na określony czas, np. na weekend. Taka przerwa daje mózgowi czas na regenerację. Po dwóch tygodniach detoksu osoby często zgłaszają poprawę samopoczucia, większą satysfakcję z życia i mniejsze zmęczenie psychiczne.
   Przykład: Wyłączanie telefonu o 20:00 każdego dnia i spędzanie wieczoru na aktywnościach offline, takich jak rozmowy z bliskimi czy hobby.
5. Metoda „Czas na cele”
   Ustalanie priorytetów i wyznaczanie czasu na konkretne aktywności poza mediami społecznościowymi, takie jak nauka, praca nad projektem czy rozwój hobby, odciąga uwagę od potrzeby scrollowania. Regularne angażowanie się w działania o wyższym celu wzmacnia poczucie sensu i satysfakcji z życia.
6. Codzienna refleksja
   Dobrym pomysłem może być wprowadzenie wieczornej rutyny- refleksji nad minionym dniem. Zapisanie w notesie, co udało się osiągnąć i jakie myśli towarzyszyły nam w ciągu dnia wzmacnia poczucie kontroli nad życiem i motywuje do dalszych zmian.
7. Edukacja cyfrowa
   Zrozumienie, jak działają algorytmy mediów społecznościowych i jakie są ich efekty na nasze zdrowie psychiczne, pomaga w świadomym podejmowaniu decyzji o ograniczeniu korzystania z nich. Warto uczestniczyć świadomie korzystać z technologii.

Co Dzieje się w Mózgu Podczas Odłączenia?

Odłączenie się od mediów społecznościowych to nie tylko chwilowa ulga od codziennej stymulacji cyfrowej, ale także proces, który wprowadza głębokie zmiany w funkcjonowaniu mózgu. Neurobiolodzy wskazują, że już kilka dni bez intensywnej ekspozycji na bodźce z mediów społecznościowych może uruchomić mechanizmy regeneracyjne i poprawić zdrowie psychiczne oraz zdolności poznawcze.

1. Spadek Aktywności Układu Limbicznego

Układ limbiczny, szczególnie ciało migdałowate, jest odpowiedzialny za reakcje emocjonalne, takie jak stres, lęk czy frustracja. Korzystanie z mediów społecznościowych, które działa na zasadzie nieustannego „przerywania” naszej uwagi, prowadzi do nadmiernej aktywacji tego obszaru. Każde powiadomienie, lajki czy komentarze wzbudzają emocje, które mogą być zarówno pozytywne (uczucie akceptacji), jak i negatywne (lęk przed brakiem reakcji).
Efekt odłączenia: Już po kilku dniach detoksu cyfrowego aktywność układu limbicznego maleje, co prowadzi do obniżenia poziomu stresu i mniejszej reaktywności emocjonalnej na bodźce. To z kolei pozwala na bardziej świadome i spokojne zarządzanie emocjami.

2. Regeneracja Sieci Trybu Defaultowego (DMN)

Default Mode Network (DMN) to system obszarów mózgu, które aktywują się w chwilach odpoczynku. Odpowiada za refleksję, introspekcję, przetwarzanie wspomnień i rozwój kreatywnych pomysłów. Gdy nasz mózg jest nieustannie bombardowany powiadomieniami i nowymi treściami, DMN zostaje „wyłączona”, ponieważ mózg skupia się na przetwarzaniu aktualnych bodźców.
Efekt odłączenia: Po odłączeniu od mediów społecznościowych DMN zaczyna się ponownie aktywować. Dzięki temu poprawiają się zdolności planowania, przetwarzania emocji oraz kreatywność. Badania prof. Marcusa Raicha wskazują, że regeneracja DMN następuje już po kilku dniach przerwy od intensywnej stymulacji.

3. Spadek Poziomu Kortyzolu

Kortyzol, nazywany hormonem stresu, jest naturalną reakcją organizmu na sytuacje wymagające mobilizacji. Ciągłe korzystanie z mediów społecznościowych powoduje jego przewlekły wzrost, co może prowadzić do wyczerpania organizmu, obniżenia odporności i pogorszenia samopoczucia.
Efekt odłączenia: Wyłączenie się z mediów społecznościowych pozwala mózgowi i ciału wrócić do naturalnego rytmu funkcjonowania. Już po kilku dniach kortyzol zaczyna się stabilizować, co skutkuje lepszym snem, wyższym poziomem energii i obniżeniem poziomu napięcia psychicznego.

4. Wzrost Neuroplastyczności

Neuroplastyczność to zdolność mózgu do tworzenia nowych połączeń między neuronami. Korzystanie z mediów społecznościowych w nadmiarze ogranicza neuroplastyczność, ponieważ mózg jest „zajęty” przetwarzaniem powierzchownych informacji zamiast angażować się w głębsze procesy uczenia się.
Efekt odłączenia: Po kilku tygodniach przerwy od social mediów mózg zaczyna odzyskiwać zdolność do bardziej efektywnego uczenia się, przetwarzania informacji i adaptacji do nowych sytuacji. Badania dr. Michaela Merzenicha wskazują, że neuroplastyczność wzrasta szczególnie, gdy czas offline jest wykorzystywany na aktywności stymulujące umysł, takie jak nauka nowych umiejętności czy rozwiązywanie problemów.

5. Reorganizacja Obwodów Dopaminowych

System nagrody w mózgu, który działa dzięki dopaminie, jest szczególnie wrażliwy na krótkoterminowe bodźce, takie jak lajki, komentarze czy udostępnienia. Nadmierna aktywacja tego układu prowadzi do uzależnienia od mediów społecznościowych, co z czasem zmniejsza zdolność do odczuwania przyjemności z bardziej złożonych, długoterminowych doświadczeń.
Efekt odłączenia: Po około dwóch tygodniach bez mediów społecznościowych reorganizują się obwody dopaminowe w mózgu. Mózg zaczyna szukać przyjemności w głębszych i bardziej satysfakcjonujących doświadczeniach, takich jak interakcje międzyludzkie, twórczość czy aktywności fizyczne.

6. Zwiększenie Aktywności Kory Przedczołowej

Kora przedczołowa odpowiada za zdolności poznawcze, takie jak koncentracja, planowanie, samokontrola i podejmowanie decyzji. Nadmiar bodźców z mediów społecznościowych osłabia te funkcje, ponieważ mózg jest nieustannie rozpraszany.
Efekt odłączenia: Już po tygodniu od ograniczenia mediów społecznościowych obserwuje się wzrost aktywności kory przedczołowej, co prowadzi do poprawy koncentracji i zdolności do świadomego podejmowania decyzji.

7. Poprawa Zdolności Empatii i Budowania Relacji

Kiedy więcej czasu spędzamy offline, naturalnie zwiększa się nasza interakcja z innymi ludźmi. W mózgu aktywują się obszary odpowiedzialne za empatię i współczucie, takie jak kora przednia zakrętu obręczy.
Efekt odłączenia: Osoby, które ograniczają czas w social mediach, zgłaszają większą zdolność do budowania głębszych relacji i większe zrozumienie emocji innych osób.

Odłączenie od mediów społecznościowych przynosi nie tylko subiektywne uczucie ulgi, ale także mierzalne korzyści w funkcjonowaniu mózgu. Regularne wprowadzanie takich przerw pomaga w poprawie zdrowia psychicznego, lepszym zarządzaniu emocjami i zwiększeniu ogólnej satysfakcji z życia.

Podsumowanie

Media społecznościowe stały się nieodłączną częścią współczesnego życia, oferując wiele możliwości komunikacji, edukacji i rozrywki. Jednak ich intensywne użytkowanie wiąże się z poważnymi konsekwencjami dla zdrowia psychicznego i funkcjonowania mózgu. Nadmierna aktywność w social mediach może prowadzić do uzależnienia, wzrostu poziomu stresu, poczucia niskiej samooceny, a także problemów w relacjach międzyludzkich. Mechanizmy neurobiologiczne, takie jak nadmierna stymulacja układu nagrody i zakłócenie funkcji sieci trybu defaultowego (DMN), dodatkowo pogłębiają te skutki.

Świadome ograniczenie czasu spędzanego w sieci, np. poprzez cyfrowy detoks, trening uważności czy terapie poznawczo-behawioralne, pozwala mózgowi na regenerację. Zmniejszenie poziomu kortyzolu, wzrost neuroplastyczności oraz poprawa zdolności empatii i kreatywności to tylko niektóre z korzyści wynikających z odłączenia się od świata cyfrowego.

Klucz do zdrowej relacji z technologią to umiar, świadome korzystanie z narzędzi cyfrowych oraz wdrażanie strategii wspierających równowagę psychiczną. Ograniczenie czasu online sprzyja poprawie jakości życia, relacji międzyludzkich oraz satysfakcji z codziennych doświadczeń. Warto podjąć ten wysiłek, aby odzyskać kontrolę nad swoim czasem i zdrowiem psychicznym.

Pamiętajmy, że technologia ma służyć człowiekowi, a nie odwrotnie. Właściwe jej wykorzystanie pozwala czerpać z niej korzyści, jednocześnie chroniąc nas przed jej negatywnymi skutkami.

Źródła:

• Raport „Digital 2023 Poland” – zawiera aktualne dane na temat korzystania z mediów społecznościowych w Polsce.
• Badania CBOS dotyczące korzystania z mediów społecznościowych przez młodzież – dostarczają informacji na temat nawyków i częstotliwości używania social mediów wśród młodych Polaków.
• Artykuł „Wpływ mediów społecznościowych na zdrowie psychiczne” na portalu Medycyna Praktyczna – omawia różne aspekty oddziaływania social mediów na psychikę użytkowników.
• Publikacja „Media społecznościowe a samoocena” na stronie Polskiego Towarzystwa Psychologicznego – analizuje związek między aktywnością w mediach społecznościowych a poczuciem własnej wartości.
• Raport UNICEF Polska dotyczący wpływu mediów cyfrowych na dzieci – przedstawia wyniki badań nad oddziaływaniem technologii na rozwój i zdrowie psychiczne najmłodszych.
• Sherry Turkle, „Reclaiming Conversation: The Power of Talk in a Digital Age”
• Marcus E. Raichle i in., „A Default Mode of Brain Function”
• Daniel J. Levitin, „The Organized Mind: Thinking Straight in the Age of Information Overload”
• Susan Greenfield, „Mind Change: How Digital Technologies Are Leaving Their Mark on Our Brains”

Jak Przestać Odkładać na Później?

Prokrastynacja, czyli odkładanie zadań na później, to problem, który dotyka wielu z nas. Czy wiesz, że może ona mieć poważne konsekwencje dla twojego zdrowia psychicznego i jakości życia? W Holisens, pomagamy zrozumieć i zwalczyć ten nawyk. Przyjrzymy się wspólnie bliżej prokrastynacji, jej przyczynom, a także sposobom radzenia sobie z nią zarówno samodzielnie, jak i z pomocą profesjonalnych terapii.

Czym jest prokrastynacja?

Prokrastynacja to celowe opóźnianie lub unikanie wykonywania określonych zadań, mimo że są one ważne lub pilne. Często jest to związane z uczuciem przytłoczenia, lękiem przed porażką, czy brakiem motywacji. W efekcie odkładania na później, zadania mogą się nagromadzić, co prowadzi do stresu, poczucia winy i obniżonej samooceny.

Prokrastynacja – nawyk, zaburzenie czy choroba?

Prokrastynacja sama w sobie nie jest klasyfikowana jako choroba, ale może być objawem lub skutkiem innych zaburzeń psychicznych. W wielu przypadkach jest to nawyk, który można zmienić poprzez samodzielne działania i techniki zarządzania czasem.

Jednak gdy prokrastynacja jest związana z takimi zaburzeniami jak depresja, zaburzenia lękowe czy ADHD, staje się bardziej skomplikowanym problemem wymagającym interwencji specjalistycznej.

W takich sytuacjach prokrastynacja może być rozpatrywana jako część szerszego obrazu zaburzeń psychicznych i warto wtedy szukać profesjonalnej pomocy, aby skutecznie się z nią uporać.

Przyczyny prokrastynacji

Procesy w mózgu

Prokrastynacja może być wynikiem określonych procesów neurologicznych. Kluczową rolę odgrywa tu układ limbiczny, który jest odpowiedzialny za emocje i natychmiastową gratyfikację, oraz kora przedczołowa, która odpowiada za planowanie i kontrolę impulsów. Kiedy układ limbiczny przejmuje kontrolę, skłaniamy się ku działaniom, które przynoszą natychmiastową przyjemność, kosztem długoterminowych celów.

Zaburzenia psychiczne

Prokrastynacja może być objawem innych zaburzeń psychicznych. Najczęściej jest ona powiązana z:

• Depresją: Osoby cierpiące na depresję mogą mieć trudności z mobilizacją do działania i brakiem energii, co prowadzi do odkładania zadań.
• Zaburzeniami lękowymi: Lęk przed porażką, krytyką lub trudnymi zadaniami może powodować unikanie i prokrastynację.
• ADHD (Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi): Osoby z ADHD mogą mieć problemy z koncentracją i organizacją, co sprawia, że często odkładają zadania na później.
• Perfekcjonizmem: Obawa przed niedoskonałym wykonaniem zadania może prowadzić do jego ciągłego odkładania.

Inne czynniki

Prokrastynacja może wynikać również z niskiej samooceny, braku motywacji, problemów z zarządzaniem czasem oraz nadmiernym stresem. Często jest to złożony problem, wynikający z kombinacji powyższych czynników.

Prokrastynacja a używanie telefonu

Nadużywanie telefonu

Częste sięganie po telefon może znacząco wpływać na naszą skłonność do prokrastynacji. Smartfony dostarczają stałych bodźców, takich jak powiadomienia, wiadomości, media społecznościowe i gry, które aktywują układ nagrody w mózgu, wydzielając dopaminę. Ta natychmiastowa gratyfikacja sprawia, że łatwo jest odłożyć ważne zadania na później na rzecz szybkich i łatwych przyjemności.

Kiedy nie skupiamy uwagi na telefonie

Kiedy odkładamy telefon, nasz mózg staje się aktywny w różnych obszarach odpowiedzialnych za przetwarzanie informacji wizualnych, orientację przestrzenną czy planowanie ruchu. Procesy te angażują korę przedczołową, która pomaga w podejmowaniu decyzji i kontrolowaniu impulsów. Natomiast patrzenie na telefon przenosi naszą uwagę na statyczne, często bezmyślne czynności, co ogranicza aktywność tych obszarów mózgu.

Używanie telefonu w nadmiarze prowadzi do „rozdrobnienia uwagi”, czyli częstego przeskakiwania między różnymi zadaniami i informacjami, co utrudnia koncentrację na jednym zadaniu przez dłuższy czas. W efekcie, nasza zdolność do planowania i realizacji zadań maleje, co sprzyja prokrastynacji. Utrzymywanie stałej aktywności w mediach społecznościowych przyczynia się do pogłębiania nawyku odkładania rzeczy na później, ponieważ łatwo ulegamy pokusie szybkiej, łatwej gratyfikacji.

Dodatkowo, nadmierne korzystanie z telefonu może negatywnie wpływać na naszą kreatywność. Zamiast dawać mózgowi czas na odpoczynek i twórcze myślenie, bombardujemy go nieustannymi bodźcami. To nie tylko hamuje naszą kreatywność, ale również może przyczyniać się do rozwoju chorób psychicznych, takich jak depresja i zaburzenia lękowe, lub pogłębiać istniejące problemy psychiczne.

Kiedy prokrastynacja staje się zaburzeniem?

Prokrastynacja staje się problematyczna, gdy zaczyna negatywnie wpływać na twoje życie codzienne, zawodowe lub akademickie. Może prowadzić do chronicznego stresu, problemów zdrowotnych, a nawet depresji i lęków. Jeśli zauważasz, że odkładanie zadań na później staje się normą, a nie wyjątkiem, warto zastanowić się nad szukaniem pomocy.

Czy prokrastynację się leczy?

Metody samodzielne

1. Zadania podziel na mniejsze części: Duże zadania mogą przytłaczać. Podziel je na mniejsze, bardziej przystępne fragmenty, które łatwiej będzie ci zrealizować.
2. Ustalaj realistyczne cele: Nie obciążaj się zbyt wieloma zadaniami naraz. Ustalaj cele, które są osiągalne i realistyczne.
3. Stosuj określone techniki pracy: Pracuj w krótkich, intensywnych interwałach (np. 25 minut pracy, 5 minut przerwy), co pozwoli ci utrzymać koncentrację i uniknąć znużenia.
4. Eliminuj rozpraszacze: Wyłącz telefon, zablokuj strony internetowe, które cię rozpraszają, i stwórz przestrzeń do pracy, w której łatwiej będzie ci się skupić.
5. Nagradzaj siebie: Po wykonaniu zadania pozwól sobie na małą nagrodę. To może być coś prostego, jak przerwa na kawę, ulubiony serial czy krótki spacer.
6. Prowadź dziennik zadań: Zapisuj swoje zadania i śledź postępy. To pomoże ci zobaczyć, ile już osiągnąłeś i co jeszcze masz do zrobienia.
7. Rozważ spotkanie ze specjalistą.

Profesjonalne terapie

1. Terapia poznawczo-behawioralna (CBT): CBT pomaga zidentyfikować i zmienić negatywne myśli i zachowania, które przyczyniają się do prokrastynacji. Terapeuta może pomóc w opracowaniu strategii radzenia sobie z trudnymi zadaniami i stresorami.
2. Terapia ACT (Terapia Akceptacji i Zaangażowania): ACT koncentruje się na akceptacji trudnych emocji i myśli, a następnie działa na rzecz wartościowych celów. Jest to skuteczna metoda w radzeniu sobie z unikaniem zadań.
3. Terapia skoncentrowana na rozwiązaniu (TSR): Ta krótka terapia skupia się na znalezieniu praktycznych rozwiązań problemów tu i teraz, zamiast analizowania przeszłości. Pomaga wypracować konkretne strategie radzenia sobie z prokrastynacją.
4. Grupy wsparcia: Spotkania z osobami, które borykają się z podobnymi problemami, mogą dostarczyć wsparcia emocjonalnego i praktycznych wskazówek.

Kiedy warto spotkać się z psychiatrą?

Spotkanie z psychiatrą może być konieczne, gdy prokrastynacja jest objawem poważniejszych zaburzeń psychicznych, takich jak depresja, zaburzenia lękowe czy ADHD. Psychiatra może zdiagnozować te zaburzenia i zaproponować odpowiednie leczenie, które może obejmować terapię, a w niektórych przypadkach także farmakoterapię. Jeśli prokrastynacja znacząco wpływa na twoje życie i samodzielne metody radzenia sobie z nią nie przynoszą rezultatów, warto skonsultować się z psychiatrą.

Prokrastynacja to wyzwanie, z którym można skutecznie walczyć. Jeśli czujesz, że nie radzisz sobie samodzielnie, skontaktuj się z nami w Holisens. Nasz zespół specjalistów jest gotowy, aby Cię wasprzeć.

Jak Radzić Sobie z Toksycznymi Ludźmi? Strategie Ochrony.

W codziennym życiu nie zawsze mamy wpływ na to, z kim się spotykamy. Czasami na naszej drodze pojawiają się osoby, które wywierają negatywny wpływ na nasze samopoczucie. Jak sobie z nimi radzić i jak budować zdrowe relacje? Przygotowaliśmy dla Was przewodnik, który pomoże rozpoznać toksyczne zachowania i nauczyć się skutecznych strategii ochrony emocjonalnej przy użyciu środków terpeutycznych.

1. Jakie są najczęstsze cechy charakterystyczne toksycznych osób?

Toksyczni ludzie to nie tylko ci, którzy wywołują w nas dyskomfort. To osoby, które często wykorzystują innych dla własnych korzyści, nie licząc się z ich uczuciami. Oto kilka cech, które mogą wskazywać na to, że masz do czynienia z toksyczną osobą:

• Manipulacja: Toksyczne osoby często manipulują innymi, używając kłamstw, emocjonalnego szantażu czy presji. To osoby, które zawsze mają własny cel i nie wahają się wykorzystać do tego innych.
• Brak empatii: Trudno im zrozumieć, co czujesz. Skupiają się głównie na sobie i swoich potrzebach, nie zważającna to, jak ich działania wpływają na innych.
• Krytyka i osądzanie: Lubią osądzać i krytykować innych w sposób, który podkopuje ich pewność siebie. Nawet najmniejsze osiągnięcia mogą zostać zdeprecjonowane.
• Narcyzm: W centrum ich świata znajdują się oni sami. Często uważają, że są lepsi od innych i oczekują, że będziesz spełniać ich wymagania bez względu na swoje potrzeby.
• Kontrolowanie: Próbują zarządzać twoim życiem, decydując o twoich wyborach i działaniach. Ciągle sprawdzają, czy jesteś „posłuszny”.

2. Jak toksyczne osoby wpływają na nasze zdrowie psychiczne i emocjonalne?

Bycie w bliskim kontakcie z toksyczną osobą może być wyczerpujące. Może prowadzić do szeregu negatywnych skutków, które często nie są od razu widoczne:

• Stres i lęk: Życie w ciągłym napięciu, niepewność co do reakcji toksycznej osoby, może prowadzić do chronicznego stresu, a w konsekwencji do lęków.
• Obniżona samoocena: Częsta krytyka i manipulacja mogą sprawić, że zaczynasz wątpić w swoje umiejętności i wartość. Zaczynasz myśleć, że jesteś mniej wartościowy niż w rzeczywistości.
• Problemy ze snem: Z powodu napięć emocjonalnych mogą pojawić się trudności z zasypianiem, co jeszcze bardziej pogarsza twoje samopoczucie.
• Trudności z zaufaniem: Doświadczenia z toksycznymi osobami mogą sprawić, że zaczynasz obawiać się bliskich relacji, ponieważ boisz się ponownego zranienia.

3. Jakie są typowe reakcje emocjonalne na toksyczne zachowania?

Na toksyczne zachowania można reagować na wiele sposobów. Oto kilka z nich:

• Złość: Czujesz frustrację i gniew. Masz ochotę wykrzyczeć, że nie zgadzasz się na takie traktowanie, ale często to tłumisz.
• Poczucie winy: Toksyczne osoby potrafią sprawić, że czujesz się winny, nawet jeśli nie zrobiłeś nic złego. To ich sposób na manipulację.
• Smutek: Może pojawić się głęboki smutek i poczucie osamotnienia, kiedy nie masz wsparcia i zrozumienia ze strony osoby, której dotyczy problem.
• Zmęczenie: Emocjonalne wyczerpanie jest częstą reakcją na ciągłe radzenie sobie z negatywnymi emocjami i trudnymi sytuacjami.

4. Jakie strategie można zastosować, aby ograniczyć wpływ toksycznych osób na nasze życie?

Oto kilka skutecznych strategii, które pomogą ci radzić sobie z toksycznymi osobami i chronić swoje zdrowie emocjonalne:

• Ustalanie granic: Jasno określ, jakie zachowania są dla ciebie niedopuszczalne i trzymaj się swoich zasad. Powiedz np. „Nie akceptuję obraźliwych komentarzy i nie będę ich tolerować”.
• Ograniczenie kontaktu: Jeśli to możliwe, zmniejsz liczbę spotkań z toksyczną osobą. Może to oznaczać unikanie miejsc, gdzie wiesz, że się z nią spotkasz.
• Wzmocnienie asertywności: Naucz się mówić „nie” i bronić swoich praw. Pamiętaj, że masz prawo do swojego czasu i przestrzeni.
• Szukanie wsparcia: Otaczaj się ludźmi, którzy cię wspierają i rozumieją twoją sytuację. Wsparcie od innych może być nieocenione w trudnych chwilach.
• Unikanie konfrontacji: Staraj się unikać bezpośrednich konfrontacji, które mogą tylko pogorszyć sytuację. Czasami lepiej jest odejść lub zmienić temat rozmowy.

5. Jak komunikować się z toksycznymi osobami, aby zmniejszyć konflikt i poprawić relację?

Komunikacja z toksycznymi osobami może być wyzwaniem, ale istnieją sposoby, które mogą pomóc:

• Używanie komunikatów „ja”: Mów o swoich uczuciach i potrzebach, zamiast oskarżać. Na przykład „Czuję się zraniony, kiedy mówisz w ten sposób” zamiast „Zawsze mnie obrażasz”.
• Unikanie emocjonalnych reakcji: Staraj się zachować spokój i nie reagować emocjonalnie. Głęboki oddech może pomóc w utrzymaniu opanowania.
• Słuchanie aktywne: Pokazuj, że słuchasz i starasz się zrozumieć punkt widzenia drugiej osoby. Potwierdzaj jej słowa, parafrazując je lub dopytując o szczegóły.
• Ustalanie priorytetów: Skup się na najważniejszych kwestiach i nie daj się wciągnąć w niepotrzebne dyskusje. Jeśli rozmowa zmierza w złym kierunku, grzecznie zmień temat lub zakończ dyskusję.

6. Jakie granice należy ustalić w relacjach z toksycznymi osobami?

Granice są niezbędne, aby chronić swoje zdrowie emocjonalne. Oto kilka wskazówek:

• Określ swoje potrzeby: Zastanów się, co jest dla ciebie ważne i czego oczekujesz od relacji. Powiedz np. „Potrzebuję, aby moje uczucia były szanowane”.
• Wyznaczaj jasne limity: Informuj drugą osobę, jakie zachowania są dla ciebie nieakceptowalne. Możesz powiedzieć np. „Nie chcę być częścią rozmów, które są obraźliwe”.
• Bądź konsekwentny: Stosuj swoje granice konsekwentnie i nie pozwalaj na ich naruszanie. Jeśli ktoś przekracza granicę, jasno i spokojnie poinformuj o tym.
• Dawaj sygnały ostrzegawcze: Jeśli ktoś zbliża się do naruszenia twojej granicy, uprzedź go o tym. Powiedz np. „Jeśli będziesz kontynuować tę rozmowę w tym tonie, będę musiał wyjść”.

7. Kiedy warto rozważyć zakończenie relacji z toksyczną osobą?

Czasami zakończenie relacji jest jedynym rozwiązaniem, które pozwala na zachowanie zdrowia psychicznego. Oto kilka sygnałów, że warto rozważyć zakończenie relacji:

• Ciągła negatywność: Jeśli relacja jest nieustannie pełna negatywnych emocji i konfliktów, warto zastanowić się, czy jest sens ją kontynuować.
• Brak wzajemnego szacunku: Jeśli druga osoba nie szanuje twoich granic i potrzeb, nie warto inwestować w taką relację.
• Utrata zdrowia psychicznego: Jeśli zauważasz, że kontakt z tą osobą poważnie wpływa na twoje zdrowie psychiczne, czas przemyśleć zakończenie tej relacji.
• Brak chęci do zmiany: Jeśli druga osoba nie wykazuje żadnej chęci do zmiany swojego zachowania, relacja prawdopodobnie nie poprawi się.

8. Jakie metody radzenia sobie ze stresem i emocjonalnym obciążeniem mogą być pomocne?

Aby skutecznie radzić sobie ze stresem i emocjonalnym obciążeniem, warto zastosować różne metody:

• Medytacja: Pomaga zredukować stres i poprawić koncentrację. Możesz spróbować medytacji mindfulness, która polega na świadomym skupieniu się na chwili obecnej.
• Aktywność fizyczna: Regularne ćwiczenia fizyczne mogą poprawić nastrój i zredukować stres. Nawet krótki spacer może zdziałać cuda.
• Techniki oddechowe: Skupienie się na oddechu może pomóc w obniżeniu poziomu lęku. Głębokie oddychanie pomaga w relaksacji i wyciszeniu.
• Prowadzenie dziennika: Spisywanie myśli i uczuć może pomóc w ich zrozumieniu i zarządzaniu nimi. Pisanie o swoich doświadczeniach może przynieść ulgę i pomóc w analizie sytuacji.
• Terapia: Profesjonalna pomoc może dostarczyć narzędzi do radzenia sobie z trudnymi emocjami. Regularne spotkania z terapeutą mogą pomóc w zrozumieniu swoich emocji i znalezieniu skutecznych strategii radzenia sobie z problemami.

Praktyczny zwrot, który pomoże Ci przed konfrontacją z toksyczną osobą:

„Jak na razie to ja decyduję, kto jest w stanie mnie zdenerwować.”

• • To zdanie wypowiedziane w myślach, przypomina ci, że masz kontrolę nad swoimi emocjami i nie musisz pozwalać innym na wpływanie na twoje samopoczucie. To wzmacnia poczucie kontroli nad sytuacją i pomaga utrzymać spokój.
  • Przed rozmową z wymagającą osobą. Np: szefem, znajomym z pracy lub trudnym krewnym, który często wywołuje w tobie poczucie winy, przypominasz sobie, że jego emocje nie są twoim problemem i że twoim zadaniem jest dbać o swoje zdrowie emocjonalne.

Techniki, które pomogą przed konfrontacją z toksyczną osobą

1. Technika „Wyobraź sobie granicę”

   • Opis: Ta technika polega na wizualizacji granicy pomiędzy tobą a toksyczną osobą. Możesz wyobrazić sobie np. ścianę lub ochronną barierę, która chroni cię przed negatywnym wpływem tej osoby. Wyobraź sobie przebieg spotkania i siebie zachowującego zupełnie spokojną postawę. Przywołaj ten obraz przed spotkaniem oraz w jego trakcie, kiedy zaczynasz tracić nad sobą panowanie.
   • Jak to zrobić: Przed spotkaniem zamknij oczy i wyobraź sobie, że wokół ciebie rośnie niewidzialna ściana, która odbija negatywne emocje. To może pomóc ci poczuć się bardziej bezpiecznie i pewnie.
   • Przykład: Przed rozmową z krytycznym rodzicem, wyobrażasz sobie, że między wami znajduje się gruba ściana, przez którą jego negatywne uwagi nie mogą się przedostać.

2.  Technika „Głębokie oddychanie”

   • Opis: Głębokie oddychanie jest techniką relaksacyjną, która pomaga obniżyć poziom stresu i uspokoić umysł przed trudną rozmową. Poprawia koncentrację i pomaga zachować spokój.
   • Jak to zrobić: Znajdź spokojne miejsce, zamknij oczy i weź głęboki wdech przez nos, licząc do czterech, następnie wstrzymaj oddech na cztery sekundy i powoli wydychaj powietrze przez usta, również licząc do czterech. Powtórz to kilka razy, aż poczujesz się spokojniej. Jest to technika kwadratu, podczas oddychania możesz wyobrazić sobie kwadrat, którego boki wypełniają się w cyklu: wdech-wstrzymanie-wydech-wstrzymanie.
   • Przykład: Przed spotkaniem z toksycznym przełożonym, kilka razy głęboko oddychasz, co pomaga zredukować napięcie i przygotować się mentalnie na rozmowę. Zakotwicza się to w teraźniejszości, spowalnia i reguluje naturalną reakcję stresową.

9. Jakie wsparcie może zapewnić profesjonalna pomoc psychologiczna w radzeniu sobie z toksycznymi relacjami?

Profesjonalna pomoc psychologiczna może być niezwykle pomocna w radzeniu sobie z toksycznymi relacjami:

• Rozpoznanie problemu: Terapeuta pomoże zidentyfikować toksyczne zachowania i zrozumieć ich wpływ na twoje życie. Pomoże ci dostrzec wzorce, które mogą być trudne do zauważenia na co dzień.
• Nauka strategii: Z pomocą terapeuty nauczysz się skutecznych technik radzenia sobie z trudnymi osobami i sytuacjami. Dowiesz się, jak skutecznie wyznaczać granice i jak reagować na manipulację.
• Wsparcie emocjonalne: Terapeuta dostarczy ci wsparcia w trudnych momentach i pomoże zbudować zdrową samoocenę. Będziesz miał/a przestrzeń do swobodnego wyrażania swoich emocji i uczuć.
• Plan działania: Wspólnie z terapeutą opracujesz plan, jak poprawić swoje relacje i chronić się przed toksycznym wpływem. Zidentyfikujesz kroki, które możesz podjąć, aby poprawić swoje samopoczucie i relacje.

Różne nurty terapeutyczne oferują różnorodne podejścia do radzenia sobie z toksycznymi relacjami:

• Terapia poznawczo-behawioralna (CBT): CBT skupia się na zmianie negatywnych myśli i zachowań. Pomoże ci zrozumieć, jak twoje myśli wpływają na twoje emocje i działania, oraz nauczy cię, jak je zmieniać na bardziej pozytywne.
• Terapia akceptacji i zaangażowania (ACT): ACT uczy akceptowania swoich emocji i myśli bez walki z nimi, jednocześnie kierując się w stronę działań zgodnych z własnymi wartościami. Dzięki temu możesz nauczyć się, jak radzić sobie z trudnymi emocjami i skupić się na tym, co naprawdę jest dla ciebie ważne.
• Terapia schematów: Terapia schematów koncentruje się na głęboko zakorzenionych wzorcach myślenia i zachowania, które mogą prowadzić do toksycznych relacji. Praca nad rozpoznaniem i zmianą tych wzorców może pomóc w zbudowaniu zdrowszych relacji.

10. Jak budować zdrowe i pozytywne relacje po doświadczeniach z toksycznymi osobami?

Budowanie zdrowych relacji po trudnych doświadczeniach może być wyzwaniem, ale jest to możliwe:

• Zrozum swoje potrzeby: Zastanów się, czego potrzebujesz od relacji i jakie wartości są dla ciebie ważne. Może to być potrzeba szacunku, wsparcia, czy autentyczności.
• Zacznij od małych kroków: Powoli angażuj się w nowe relacje, dając sobie czas na zaufanie i otwartość. Zacznij od drobnych gestów, które budują zaufanie.
• Wybieraj świadomie: Staraj się nawiązywać relacje z osobami, które wykazują empatię, szacunek i zrozumienie. Szukaj ludzi, którzy są dla ciebie wsparciem i inspiracją.
• Komunikuj się jasno: Otwarta i uczciwa komunikacja jest kluczowa dla budowania trwałych i zdrowych relacji. Mów jasno o swoich uczuciach i potrzebach, unikając oskarżeń i ogólników.
• Szukaj wsparcia: Wspierające środowisko, takie jak grupa wsparcia lub społeczność, może pomóc w procesie budowania nowych relacji. Otaczaj się ludźmi, którzy cię rozumieją i wspierają.

Podsumowanie

Radzenie sobie z toksycznymi osobami to niełatwe zadanie, ale dzięki odpowiednim strategiom i wsparciu, można nauczyć się, jak chronić swoje zdrowie emocjonalne i budować zdrowsze relacje. Pamiętaj, że masz prawo do szczęścia i relacji, które cię wspierają.

Jeśli potrzebujesz dodatkowej pomocy lub wsparcia, nasza poradnia psychologiczna Holisens jest tu, aby ci pomóc. Skontaktuj się z nami, aby umówić się na konsultację. Pracujemy z różnymi podejściami terapeutycznymi, takimi jak CBT, ACT i terapia schematów, aby dostosować nasze metody do twoich indywidualnych potrzeb.

Spokojnego Dnia!

Zespół Holisens

Nauka szczęścia: jak budować trwałe poczucie spełnienia

Wszyscy dążymy do szczęścia i poczucia spełnienia w życiu. Czy jest możliwość nauczenia się szczęścia? Czy istnieją konkretne strategie, które pomogą nam budować trwałe i autentyczne poczucie spełnienia? W artykule odkryjemy głębiej zasady nauki szczęścia oraz zaprezentujemy porady i konkretną praktykę, które możesz wdrożyć w swoje codzienne życie, aby osiągnąć głębokie poczucie spełnienia.

1. Skoncentruj się na relacjach:

Badania potwierdzają, że relacje międzyludzkie są jednym z kluczowych czynników wpływających na nasze szczęście. Zainwestuj swój czas i uwagę w budowanie zdrowych, bliskich relacji z rodziną, przyjaciółmi i partnerem. Skup się na jakości tych relacji poprzez aktywne słuchanie, okazywanie zainteresowania i wspólnie spędzane czasu. Dr. Robert Waldinger, profesor Harvardu, który prowadził badania nad długoterminowym szczęściem, podsumowuje to w bardzo prostych słowach: „Dobre relacje sprawiają, że jesteśmy zdrowsi i szczęśliwsi”.

Praktyczne działanie:

Znajdź czas na spotkania ze swoimi bliskimi. Może to być cotygodniowy obiad z rodziną, wspólna gra planszowa z przyjaciółmi w weekend czy regularne randki z partnerem. Możesz także zarezerwować sobie kilka minut dziennie na towarzyski telefon do kogoś bliskiego lub nawet dalszego znajomego. Stwórz świadomie przestrzeń dla tych relacji i angażuj się w nie.

2. Praktykuj wdzięczność:

Często zapominamy doceniać to, co już mamy w życiu. Codziennie poświęć chwilę na zastanowienie się nad tym, za co możesz być wdzięczny. Prowadzenie dziennika wdzięczności, w którym zapisujesz trzy rzeczy, za które jesteś wdzięczny każdego dnia, może zmienić sposób, w jaki postrzegasz świat i zwiększyć poczucie spełnienia.

Praktyczne działanie:

Każdego wieczoru przed snem zapisuj w swoim dzienniku trzy rzeczy, za które jesteś wdzięczny z danego dnia. Mogą to być drobne rzeczy, takie jak miłe słowo od kolegi w pracy, pyszny posiłek, piękny zachód słońca, to że masz dostęp do podstawowych wygód jak ciepła woda w kranie lub to że możesz spędzić noc w wygodnym łóżku. Świadome docenianie tych chwil pomaga nam zauważyć piękno i wdzięczność w naszym życiu. Początkowo możesz także po prostu pomyśleć o tych rzeczach, jeśli będzie Ci łatwiej nie zapisuj ich tylko przywołaj w pamięci. Wdzięczność buduje głębokie poczucie szczęścia. Zawsze jest coś za co możesz być wdzięczny!

3. Przyjmij podejście do rozwoju osobistego:

Stały rozwój osobisty i dążenie do osiągnięcia swojego pełnego potencjału wpływa pozytywnie na nasze poczucie spełnienia. Określ to jaki chciałbyś być i co osiągnąć, zarówno w sferze zawodowej, jak i osobistej. Kiedy skupiamy się na rozwoju i rozwijamy nasze umiejętności, odczuwamy większe poczucie spełnienia i satysfakcji.

Praktyczne działanie:

Wybierz obszar swojego życia, w którym chciałbyś się rozwijać. Może to być zdobycie nowych umiejętności zawodowych, nauka nowego języka, czy praca nad swoim rozwojem duchowym czy choćby. Znajdź konkretne działania, które podejmiesz, aby osiągnąć swoje cele i zobacz, jak stopniowy postęp przyczynia się do Twojego poczucia spełnienia. Nie skupiaj się od razu na wielkim rezultacie, pozwól sobie na radość z małych kroków. Np: codziennie przez pięć minut będę się rozciągała, będę korzystał ze schodów zamiast windy, będę wypijała 2,5 litra wody dziennie, poczytam przez 5 minut dziennie.

Każdy z tych małych celów dziennych może wydawać się mało znaczący, każdy ma jednak ogromną moc.

4. Odkrywaj swoje pasje i zainteresowania:

Znalezienie i angażowanie się w pasję może przynieść ogromną radość i satysfakcję. Zastanów się, czym jesteś naprawdę zainteresowany i poświęć czas na rozwijanie tych pasji. Może to być gra na instrumencie, podróżowanie, malowanie czy uprawianie sportu. Wykonując rzeczy, które naprawdę kochasz, zwiększasz swoje poczucie szczęścia.

Praktyczne działanie:

Zrób listę swoich pasji i zainteresowań. Wybierz jedno z nich i zarezerwuj regularny czas w swoim kalendarzu, aby się temu poświęcić. Może to być godzina tygodniowo na grę na instrumencie, wieczór spędzony na malowaniu lub planowanie wyjazdu związanego z Twoim zainteresowaniem.

5. Porównania społeczne a autentyczność:

Często wpadamy w pułapkę porównywania się z innymi, co prowadzi do poczucia niezadowolenia i niewłaściwych oczekiwań. Zamiast tego, skoncentruj się na budowaniu autentycznego życia, które odpowiada Twoim wartościom i celom. Praktykowanie samoakceptacji i docenianie swoich indywidualnych cech i osiągnięć przyczyniają się do trwałego poczucia spełnienia.

Praktyczne działanie:

Codziennie zastanów się nad swoimi mocnymi stronami i osiągnięciami. Zapisz je w swoim dzienniku lub stwórz specjalną listę, którą możesz przeglądać w trudniejszych momentach. Ćwicz akceptację samego siebie i doceniaj swoją indywidualność. Nie próbuj porównywać swojego życia do tego przedstawianego w mediach społecznościowych, nie jest ono prawdziwe!

6. Ćwicz mindfulness:

Mindfulness, czyli świadome bycie w chwili obecnej, może przynieść korzyści w redukcji stresu i zwiększeniu poczucia spokoju i szczęścia. Ćwiczenie uważności pomaga nam zatrzymać się w teraźniejszości i doceniać drobne chwile życia.

Praktyczne działanie:

Codziennie poświęć kilka minut na praktykę mindfulness. Możesz skupić się na oddechu, obserwować swoje myśli i emocje bez oceniania, lub wykonywać proste ćwiczenia jogi lub medytacji. Praktykowanie uważności regularnie pomoże Ci czerpać radość z chwili obecnej i zwiększy Twoje poczucie spełnienia. To naprawdę działa. Wpisz w You Tube „praktyka uważności”, „praktyka wdzięczności” lub „trening uważności”. Na początek możesz wybrać wersję 5 czy 10 minutową. Z czasem zechcesz ćwiczyć coraz dłużej. Ważnym jest, żeby nie oczekiwać rezultatów natychmiast. Będziesz mięć lepsze i gorsze momenty jednak bezsprzecznie medytacja poprawia biochemię w Twoim mózgu i długofalowo buduje poczucie spokoju i szczęścia.

7. Rozmawiaj

Porozmawiaj z zaufaną osobą lub psychologiem, pomoże Ci on obrać właściwą drogę. Nakieruje Cię na Twoje mocne strony, pomoże dobrać cele i wysłucha obaw. Psycholog da Ci również narzędzia do jak najlepszego radzenia sobie z codziennymi problemami.

Podsumowanie

Nauka szczęścia polega na świadomym budowaniu zdrowych relacji, praktykowaniu wdzięczności, rozwijaniu się, odkrywaniu pasji, akceptacji samego siebie i praktykowaniu uważności. Pamiętaj, że każdy ma inną definicję szczęścia, więc ważne jest znalezienie swojej własnej ścieżki do trwałego i autentycznego poczucia spełnienia. Działanie jest kluczem – wdrożenie tych porad w codzienne życie może prowadzić do znaczącej poprawy Twojego dobrostanu psychicznego i jakości życia.

 „Radość nie jest czymś, czego doświadczamy; jest to coś, co wybieramy” – Desmond Tutu

Przykłady działań do podjęcia na codzień:

• Regularnie spotykaj się z bliskimi i spędzaj z nimi czas.
• Prowadź dziennik wdzięczności, zapisując trzy rzeczy, za które jesteś wdzięczny każdego dnia.
• Określ cele rozwojowe w różnych obszarach swojego życia i podejmuj konkretne działania, aby je osiągnąć.
• Znajdź czas na angażowanie się w swoje pasje i zainteresowania.
• Praktykuj akceptację samego siebie i doceniaj swoje unikalne cechy.
• Codziennie poświęć kilka minut na praktykę mindfulness, skupiając się na teraźniejszości i obserwując swoje myśli i emocje.

Pamiętaj, że szczęście to proces, a nie stan, i wymaga zaangażowania i pracy nad sobą. Jednak podejmując te działania na co dzień, możesz budować trwałe i autentyczne poczucie spełnienia w swoim życiu.

Jak Podnieść samoocenę i pewność siebie?

Czemu pozytywna samoocena jest ważna?

Podnoszenie samooceny i pewności siebie to kluczowe elementy dobrego samopoczucia i sukcesu w życiu. Niestety, wiele osób boryka się z niską samooceną, co prowadzi do braku wiary w siebie, nieśmiałości, a nawet depresji. Jak  zatem można zwiększyć swoją samoocenę i pewność siebie?

Przyczyny niskiej samooceny

1. Niedostateczne wsparcie emocjonalne – Brak wsparcia ze strony rodziny i przyjaciół może prowadzić do poczucia osamotnienia i izolacji, co z kolei wpływa na samoocenę.
2. Wpływ mediów społecznościowych – Współczesne standardy życia i piękna prezentowane w mediach społecznościowych często są nierealistyczne i nieosiągalne dla większości ludzi.
3. Niepowodzenia i porażki – Regularne doświadczanie niepowodzeń może wpłynąć na poczucie własnej wartości i prowadzić do poczucia bezradności. Pamiętaj jednak, to że coś się nie udało oznacza tylko, że się nie udało a nie, że jesteś nieudolna/y. To, że nie jesteś w stanie wszystkich zadowolić oznacza, że nie jesteś w stanie wszystkich zadowolić a nie, że jesteś niewystarczająca/y. Prawdziwą porażką nie jest to, że coś nam się nie uda ale to, że przestajemy próbować.
4. Współzawodnictwo – Porównywanie się z innymi ludźmi i porównywanie swoich osiągnięć z ich osiągnięciami jest niestety znakiem naszych czasów, po części także za sprawą social mediów i ich nierzeczywistych standardów.

Zachowania ludzi z niską samooceną:

1. Unikanie wyzwań – Osoby z niską samooceną często unikają nowych wyzwań z obawy przed porażką.
2. Ataki werbalne lub nadmierna przemądrzałość- Niska samoocena, z braku innych narządzi niekiedy przejawia się u ludzi agresją słowną. Często takie osoby są w rzeczywistości niedowartościowane i lękliwe.
3. Przeprosiny i usprawiedliwienia – Osoby z niską samooceną często zwracają uwagę na swoje wady i defekty, co prowadzi do częstego przepraszania i usprawiedliwiania się.
4. Unikanie kontaktu z ludźmi – Osoby z niską samooceną często unikają kontaktu z innymi ludźmi z obawy przed odrzuceniem.
5. Negatywne myślenie – Osoby z niską samooceną często skupiają się na swoich wadach i defektach, co prowadzi do negatywnych myśli i niskiej samooceny. Warto zauważać te myśli, identyfikować je i uświadomić sobie, że nie są one prawdą obiektywną. Możemy zwizualizować sobie te myśli jako chmury przepływające po błękitym niebie. Obserwujmy je, zaakceptujmy i poczekajmy aż odpłyną.

Jak zwiększyć swoją samoocenę i pewność siebie:

1. Znajdź swoje mocne strony

Znajdź swoje mocne strony i skup się na nich, a nie na swoich słabościach. Aby znaleźć swoje mocne strony, warto zacząć od refleksji nad swoimi dotychczasowymi osiągnięciami i doświadczeniami. Można również poprosić bliskich o opinię na temat swoich cech i umiejętności, a także skorzystać z różnych testów osobowościowych i narzędzi do samooceny. Ważne jest również próbowanie nowych rzeczy i eksplorowanie swoich zainteresowań, co pozwala na odkrywanie nowych talentów i zdolności.

2. Ucz się na błędach

Zamiast unikać wyzwań, ucz się na swoich błędach i korzystaj z nich jako okazji do nauki i rozwoju. Aby uczyć się na błędach, ważne jest, aby podejść do nich z otwartym umysłem i pozytywnym podejściem. Zamiast uciekać od błędów, należy je akceptować jako naturalną część procesu nauki i rozwoju.

3. Uważaj na negatywne myśli

Zwracaj uwagę na swoje myśli i staraj się zwracać uwagę na pozytywne aspekty swojego życia, a nie tylko na wady i defekty.Negatywne schematy myślowe to myśli, które powtarzają się w naszej głowie, często w sposób automatyczny i bezwiedny, i mogą wpływać negatywnie na nasze samopoczucie i zachowanie. Aby je niwelować, warto nauczyć się rozpoznawać takie myśli, zastępować je bardziej pozytywnymi lub neutralnymi myślami oraz stosować techniki relaksacyjne, takie jak medytacja czy głębokie oddychanie.

4. Podejmuj wyzwania

Podejmuj wyzwania, które pomogą Ci rozwijać się i zwiększać swoją pewność siebie, nawet jeśli nie jesteś pewien, czy się uda. Aby zacząć podejmować wyzwania, warto zacząć od określenia swoich celów i marzeń, które chcemy osiągnąć. Następnie warto podejmować małe kroki w kierunku ich realizacji, ucząc się na swoich błędach i zwiększając stopniowo poziom trudności wyzwań, które podejmujemy. Ważne jest też zachowanie pozytywnego nastawienia i motywacji, nawet w trudnych momentach.

5. Ćwicz akceptację

Naucz się akceptować siebie takim, jakim jesteś, z wadami i zaletami. Pamiętaj, że nikt nie jest doskonały. Aby ćwiczyć akceptację, warto nauczyć się uważnego słuchania i empatii wobec siebie i innych osób. Należy zacząć akceptować swoje słabości i niedoskonałości, a także szukać pozytywów w trudnych sytuacjach. Warto także rozwijać pozytywne myślenie i podejście do życia, koncentrując się na tym, co jest w naszej kontroli, a nie na tym, co nas przerasta.

6. Zadbaj o siebie

Dbaj o swoje ciało i umysł. Zdrowy styl życia, pomoże Ci zwiększyć swoją samoocenę i pewność siebie. Aby zacząć dbać o siebie, warto zacząć od określenia swoich priorytetów i wyznaczenia celów związanych z ciałem i umysłem. Następnie warto regularnie podejmować aktywności fizyczne, takie jak treningi, spacery czy joga, oraz stosować techniki relaksacyjne, takie jak medytacja czy oddychanie głębokie. Ważne jest też dbanie o jakość snu oraz odżywianie się zdrowo i zrównoważenie.

7.Rozważ spotkanie z terapeutą

Spotkanie z terapeutą może poprawić pewność siebie i samoocenę, terapeuta pomoże nam zidentyfikować negatywne schematy myślowe i zachowania. Wesprze nas w nauce technik relaksacyjnych i pozytywnego myślenia, które pomogą nam lepiej radzić sobie ze stresem i wyzwaniami. Terapeuta może również pomóc nam zrozumieć przyczyny naszych problemów emocjonalnych i pomóc nam w rozwiązaniu trudności w naszych relacjach międzyludzkich. Praca z terapeutą może pomóc nam zwiększyć samoświadomość i zrozumienie naszych potrzeb, co może wpłynąć pozytywnie na naszą samoocenę i poczucie własnej wartości.

Jak skutecznie realizować postanowienia?

Skuteczne realizowanie celów i postanowień to jeden kluczowych elementów podnoszenia swojej samooceny. Poniżej przedstawiamy kilka porad, jak skutecznie realizować cele i tym samym zwiększać swoją pewność siebie:

1. Określ cele SMART – SMART to angielski  skrót od konkretne, mierzalne, osiągalne, zgodne z Twoimi wartościami oraz czasowe. Określanie celów w ten sposób pozwoli Ci na bardziej konkretny i skuteczny plan ich realizacji.
2. Stwórz plan działania – Wyznacz konkretne kroki, jakie musisz podjąć, aby osiągnąć swój cel. Określ, jakie działania będą konieczne i w jakim czasie będziesz je realizował.
3. Dziel cel na mniejsze etapy – Dziel swój cel na mniejsze etapy, co pozwoli Ci na łatwiejszą realizację i utrzymywanie motywacji na dłuższą metę.
4. Wykorzystaj pomysły i umiejętności innych – Nie krępuj się pytać innych o ich pomysły i sposoby realizacji celów. Możesz też poszukać inspiracji w literaturze, filmach czy podcastach.
5. Bądź elastyczny – Pamiętaj, że czasami trzeba dostosować swój plan działania i zmienić kierunek, aby osiągnąć cel. Bądź elastyczny i gotowy na zmiany.
6. Kontroluj postępy – Regularnie monitoruj swoje postępy w realizacji celu i w razie potrzeby wprowadź korekty. To pozwoli Ci na utrzymanie motywacji i skuteczną realizację celu.
7. Ciesz się sukcesami – Doceniaj każdy mały sukces i celebruj osiągnięcia. To pozwoli Ci na utrzymanie pozytywnej motywacji i zwiększenie swojej samooceny.

Określenie celów SMART, stworzenie planu działania, dzielenie celu na mniejsze etapy, elastyczność w realizacji, kontrolowanie postępów oraz docenianie swoich sukcesów to sposoby, które pomogą Ci osiągnąć cel i zwiększyć swoją pewność siebie.

Podsumowanie

Podniesienie samooceny i pewności siebie może przynieść wiele korzyści w życiu osobistym i zawodowym. Aby to osiągnąć, warto nauczyć się pozytywnego myślenia i wypracować pozytywne nastawienie do siebie i swojego życia. Należy stawiać sobie realistyczne cele i podejmować małe kroki w kierunku ich realizacji.

Ważne jest także dbanie o swoje zdrowie psychiczne i fizyczne, a także otaczanie się pozytywnymi ludźmi. Ostatecznie, ważne jest, aby pamiętać, że samoocena i pewność siebie to proces, a nie punkt docelowy, dlatego warto stale pracować nad ich podnoszeniem. Piszemy tu o wielu różnych strategiach.

Nie musisz wdrażać ich wszystkich jednocześnie. Skup się na jednym, dwóch lub trzech zagadnieniach o pomału wdrażaj je do codziennego planu dnia.

Pozdrawiamy!

Twój Zespół Holisens

Jak mieć zdrowe relacje ze sobą?

Czym są relacje ze sobą?

Twoja relacja z samym sobą obejmuje między innymi samoświadomość, samoakceptację i troskę o siebie. Wpływa na twoje zdrowie psychiczne i emocjonalne oraz twoje więzi z innymi ludźmi. Zdrowa relacja z samym sobą może poprawić zdrowie psychiczne, relacje, a nawet wydajność pracy.

Kiedy jesteś w zdrowej relacji ze sobą, wykorzystujesz swoje mocne strony i możliwości. Cenisz to, kim jesteś i czego doświadczyłeś. Dbasz o swoje zdrowie fizyczne, psychiczne i społeczne.

4 sposoby na zbudowanie zdrowej relacji ze sobą:

Co jeśli nie masz jeszcze silnej relacji ze sobą lub chcesz ją poprawić? Oto cztery strategie, które mogą pomóc ci lepiej dogadać się ze sobą.

1. Spróbuj zbudować zdrowy wewnętrzny dialog

Twój „wewnętrzny dialog” to sposób, w jaki rozmawiasz ze sobą. Zdrowy lub pozytywny dialog wewnętrzny buduje pewność siebie i pomaga radzić sobie z lękiem i depresją. Niezdrowy dialog wewnętrzny może zwiększyć poczucie wstydu lub podsycić negatywne myślenie.

Aby pielęgnować zdrowy wewnętrzny dialog, zastanów się nad tym, jak rozmawiasz ze sobą w ciągu dnia. Czy jesteś miły? Czy koncentrujesz się na rzeczach, które idą źle, czy na rzeczach, które idą dobrze? Następnie spróbuj pomyśleć o wdzięczności. Skupienie się na tym, co idzie dobrze w twoim życiu, może pomóc ci rozwinąć ogólną praktykę wdzięczności.

To naturalne, że od czasu do czasu pojawiają się negatywne myśli, zmartwienia lub nawet stany depresyjne. Pomocne może być szukanie dowodów, które zaprzeczają Twoim negatywnym myślom.

2. Określ swoje mocne strony i możliwości

Docenianie swoich mocnych stron może pomóc ci zbudować pewność siebie. Zaakceptowanie tego, że masz możliwości rozwoju, może pomóc ci być dla siebie łagodnym i wyrozumiałym.

Spróbuj napisać listę swoich mocnych stron. Jeśli jest to trudne, zastanów się nad zapytaniem wspierających przyjaciół i członków rodziny, co w tobie widzą. Mentor, trener lub psycholog może pomóc ci zidentyfikować twoje unikalne cechy i dowiedzieć się, jak pracować nad rozwijaniem dodatkowych umiejętności.

3. Spędzanie czasu w samotności

Czas spędzony w samotności może pomóc w stworzeniu przestrzeni do samooceny i pracy wewnętrznej. Możesz skoncentrować się na identyfikacji:

• podstawowych przekonań
• sympatii i antypatii
• aktualnych wyzwań
• życiowych celów

Dla każdego “czas dla siebie” może wyglądać inaczej. Może znajdziesz godzinę na przerwę na kawę, długą kąpiel lub spacer. Być może zdecydujesz się wziąć udział w wydarzeniu sportowym. Może włączasz swój ulubiony podcast i posprzątasz w domu.

4. Staraj się dbać o swoje potrzeby

Szacunek do siebie jest bardzo istotny, aby mieć zdrowe relacje ze sobą i innymi.  Dbanie o siebie może wyglądać następująco:

• spożywanie pokarmów bogatych w składniki odżywcze
• aktywność fizyczna
• poprawa higieny snu
• udział w kursie lub znalezienie nowej pracy
• spędzanie czasu z bliskimi
• pisanie dziennika
• praktyka technik relaksacyjnych
• szukanie profesjonalnego wsparcia

Kiedy szukać pomocy?

Rozważ skorzystanie z pomocy psychologa, jeśli masz trudności z nawiązaniem pełnej empatii relacji ze sobą lub jeśli doświadczyłeś niekorzystnych okoliczności, które mogą wymagać pomocy z zewnątrz.

Terapeuta może pomóc ci rozwinąć umiejętności radzenia sobie i zidentyfikować sposoby rozwijania wdzięczności, samoświadomości i współczucia dla siebie.

4 powody, dla których twoja relacja z samym sobą ma znaczenie

1. Lepsze relacje z innymi

To, jak siebie postrzegasz i traktujesz, wpłynie na to, jak odnosisz się do wszystkich wokół. Ludzie, którzy kochają i troszczą się o siebie, częściej kochają i troszczą się o przyjaciół, rodzinę czy związek z partnerem lub partnerką. Ci, którzy mają współczucie dla własnych błędów, mogą łatwiej okazywać współczucie innym. Wiedza o tym, jak powinieneś być traktowany, zmniejsza prawdopodobieństwo pozostawania w niezdrowych związkach lub rozwijania cech współzależności.

2. Poprawa zdrowia psychicznego

Badania pokazują, że pozytywne relacje z samym sobą wiążą się z lepszym zdrowiem psychicznym. Naukowcy, którzy badali uczniów w wieku od 15 do 21 lat, odkryli, że wysoka samoocena i dobre zdrowie psychiczne idą w parze. Inne badanie przeprowadzone na studentach uniwersyteckich wykazało podobne wyniki. Uczestnicy, którzy doświadczali lęku, depresji lub zgłaszali uczucie „poza kontrolą”, byli w stanie poprawić swoje zdrowie psychiczne, koncentrując się na rozwijaniu poczucia własnej wartości i pewności siebie.

3. Większa produktywność

Lubienie i akceptowanie siebie może mieć również pozytywny wpływ na poziom produktywności. Badanie opublikowane w 2018 roku ujawniło, że uczniowie o wysokiej samoocenie mieli lepsze wyniki w nauce. Pozytywne emocje mogą zwiększyć twoją energię. Ponadto identyfikacja poprzez samoświadomość tego, w czym jesteś dobry, może pomóc w opracowaniu skutecznych procesów wykonywania zadań. Kiedy zrozumiesz swoje możliwości rozwoju, możesz pracować nad ich przezwyciężeniem lub powstrzymaniem ich przed przeszkadzaniem w pracy.

4. Lepsze rozwiązywanie problemów

Czasami zagrożenia lub problemy mogą wydawać się przytłaczające, ponieważ potajemnie wierzysz, że sobie z nimi nie poradzisz. Jeśli nie rozumiesz swoich mocnych stron lub nie ufasz sobie w robieniu trudnych rzeczy, bardziej prawdopodobne jest, że wpadniesz w stan nerwowy lub paniczny, gdy pojawi się problem. Kiedy masz zdrowy związek ze sobą, bardziej prawdopodobne jest, że wiesz, jakie masz możliwości i rozumiesz, jak dbać o siebie w trudnych momentach. Możesz rozwinąć poczucie, że poradzisz sobie z przeszkodami i wyzwaniami.

Od Holisens

Zdrowa relacja z samym sobą może pomóc ci lepiej radzić sobie z wyzwaniami życiowymi i problemami ze zdrowiem psychicznym. Może również poprawić relacje społeczne i wydajność pracy. Praktykowanie pozytywnego wewnętrznego dialogu, odnajdywanie swoich mocnych stron, znajdowanie czasu dla siebie na pracę wewnętrzną i praktykowanie dbania o siebie może pomóc w poprawie relacji z nie tylko z samym sobą ale i Twoim otoczeniem

Dobrego dnia!

Zespół Holisens

Jak spać zdrowo? Wskazówki dla relaksującego snu!

Sen jest niezbędny dla naszego zdrowia fizycznego i psychicznego oraz dobrej jakości życia. Długotrwały niedobór nocnego wypoczynku może skutkować negatywnymi konsekwencjami, m.in. zwiększonym ryzykiem rozwoju depresji, otyłości czy chorób serca. Dlatego warto znać metody na dobry sen. Przeczytaj, by dowiedzieć się więcej.

Czy sen jest zdrowy?

Sen to podstawowa potrzeba fizjologiczna człowieka. Zaburzenia nocnego wypoczynku wywołują wiele negatywnych skutków zdrowotnych. Zbyt krótki czas i zła jakość snu zmniejszają odporność oraz podnoszą ryzyko zachorowania na depresję, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia metaboliczne, otyłość czy cukrzycę. Mają także wpływ na wypadki komunikacyjne i w pracy.

Problemem jest także nadmiar snu. Wiąże się z większym ryzykiem cukrzycy typu 2, chorób serca, udaru mózgu, nadciśnienia tętniczego i otyłości. 

Ile trwa zdrowy sen?

Choć indywidualne potrzeby mogą być różne, jednak większość badań sugeruje, że optymalny czas snu dla dorosłych (18-65 lat) wynosi 7-9 godzin. Osobom starszym (po 65. roku życia) wystarcza 7-8 godzin snu. Dzieci i nastolatki, w zależności od wieku, powinny spać odpowiednio dłużej niż dorośli.

Czy głęboki sen jest zdrowy?

Sen to złożony proces. Charakteryzuje go cyklicznie zmieniająca się aktywność ośrodkowego układu nerwowego. Żeby w pełni zaspokoić potrzebę snu, koniecznych jest 4-6 cykli, z których jeden trwa średnio 90 minut. 

W każdym cyklu występuje sen NREM (non rapideyemovement – sen bez szybkich ruchów gałek ocznych) i sen REM (rapideyemovement – sen z szybkimi ruchami gałek ocznych). Dodatkowo sen NREM składa się z trzech stadiów: N1, N2 i N3. To ostanie nazywa się snem głębokim i wolnofalowym. W trakcie stadium N3 organizm się regeneruje. Jest ono najistotniejsze, by czuć się wypoczętym i zachować zdrowie.

Co przeszkadza w zdrowym śnie?

Tymczasem zaburzenia snu to ogromny i stale wzrastający problem. Do najczęstszych należy bezsenność. Według międzynarodowej klasyfikacji chorób (ICD-11) Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) zaburzenie cechuje się uporczywymi trudnościami z rozpoczęciem, czasem trwania, konsolidacją lub jakością snu. Ponadto w ciągu dnia powoduje trudności, takie jak:

• zmęczenie, 
• obniżony nastrój lub drażliwość, 
• ogólne złe samopoczucie,
• upośledzenie funkcji poznawczych (czyli np. pamięci czy uwagi). 

Jeszcze niedawno główną przyczyną bezsenności były zaburzenia lękowe lub depresja. Za obecną „epidemię”odpowiada przede wszystkim niezdrowy styl życia, w tym:

• stres zawodowy, 
• brak czasu,
• zbyt mała ekspozycja na dzienne światło, 
• niedostateczna aktywność fizyczna,
• nieregularny rytm dobowy. 

Czy jedzenie przed snem jest zdrowe?

Dobremu odpoczynkowi w nocy nie sprzyjają też obfite posiłki, które zjadamy tuż przed pójściem spać. Zarówno specjaliści medycyny snu, jak i dietetycy rekomendują spożycie kolacji na 3 godziny przed snem. Potem ewentualnie można przekąsić coś lekkiego. 

Trzeba przy tym uważać na to, czym zaspokajamy pragnienie. Przed położeniem się spać nie powinniśmy pić kawy, herbaty czy alkoholu. Ten ostatni, wbrew potocznemu przekonaniu, nie jest metodą na dobry sen. Co prawda może pomóc w zaśnięciu, ale sprawia też, że nocny wypoczynek jest płytki i przerywany.

Jak zadbać o zdrowy sen?

Sposoby na zdrowy sen nazywane są czasem „higieną snu”. By lepiej wypocząć nocą:

• codziennie kładź się spać i wstawaj o stałej porze, 
• unikaj kofeiny, alkoholu, nikotyny i obfitych posiłków przed snem, 
• ruszaj się w ciągu dnia, ale zaniechaj wysiłku fizycznego tuż przed pójściem spać,
• nie podejmuj angażujących emocjonalnie działań przed snem, 
• zadbaj o wygodę, ciszę, odpowiednie zaciemnienie i optymalną temperaturę w sypialni, 
• wcześnie wyłącz smartfona, komputer i telewizor, 
• powstrzymaj się od drzemek w ciągu dnia, 
• usuń zegary z sypialni. 

Coś na zdrowy sen

W celu złagodzenia objawów bezsenności, możesz też sięgnąć po preparaty dostępne w aptece bez recepty. Jeśli jednak zaburzenia snu utrzymują się po 6-12 tygodniach takiej terapii, należy udać się do lekarza. Specjalista przeprowadzi dokładną diagnostykę i wdroży adekwatne postępowanie. Podstawową formą leczenia bezsenności jest terapia poznawczo-behawioralna. Lekarz może również zalecić inne metody niefarmakologiczne czy leki.

Podsumowując: W codziennym pędzie często zapominamy jaką wagę ma zdrowy sen dla naszego codziennego funkcjonowania. Determinuje on nie tylko naszą energię w ciągu dnia, ale również samopoczucie, zdolności poznawcze i cały szereg innych aspektów związanych ze zdrowiem mentalnym. Ponad to wpływa na zdrowie fizyczne wpływając na nasz metabolizm, ciśnienie czy pracę serca. Jeśli więc miewasz kłopoty ze snem, nie obawiaj się sięgnąć po pomoc, na szczęście jest to dobrze rozpoznany temat przez specjalistów i istnieje cały szereg rozwiązań, które pomogą Ci odzyskać zdrowy i komfortowy sen.

Życzymy spokojnego dnia (I jeszcze spokojniejszej nocy:)) Zespół Holisens